Р.Чойном : Найз нартаа бичсэн захидал

: 32 өдрийн өмнө / 2018-10-16 15:39:36

Найз л та нартаа би захидал бичихийн учир 
Нас л биеийн минь үдийн халуун өнгөрлөө 
Найраг шүлгийн минь үүлэн сүүдэр нимгэрлээ 
Наргиан даргиан үзэл бодол минь хувирлаа

Yеийн та нартаа би захидал бичихийн учир 

Yзэх ёстойг үзэж дуулж болохыг дууллаа 
Yг цаг хоёроо хэмнэдэг цаг минь боллоо 
Yймээн аймаан багын зан минь хувирлаа

Өөрийн гэсэн үедээ зэргийн нөхдөө олж 
Өглөө жиргэх болжморын өрөөсөн жигүүр болж 
Өнөр их найргийн тэнгэрээр цойлж явахдаа 
Өнөөдрийг бодвол би овоо л явсан байж магадгүй

Намайг ямар байсныг яг л тэр өдрүүдийн минь 
Найраг шүлэгтэй хамт сэтгэлдээ үүрд хадгалаарай 
Найрын дугарааг орхиж найзын ёсыг огоорч 
Нам гүмхэн буланд нарлах цаг минь үлдлээ

Саваагүй нь үнэн гэлээ ч шүлэгч хүний сэтгэл 
Салхины чиг заадаг дунд сургуулийн багаж шиг 
Өглөө заасан чигээ орой солих учиргүй ч 
Өсөх өтлөх хуульд хэмжээ гэж байдаг байна

Хүний мөс гэж би хүнд сайныг боддог сон 
Хүмүүсийг гэсээр яваад өөрөө хохирох ёсон байна 
Хүртсэн энэ бие олдсон авьяас хоёртоо 
Хүнийрхүү явах юм бол амьдрсаны хэрэг юу вэ ?

Амьдрал гэж би залуу цагийн мөрөөсөл 
Алдаа оноо алагласан алсын харгуй зам 
Амраг бүсгүйн хүзүүн дээрх цус хурсан толбо 
Архин дээр унших шүлэг найз нар гэж боддог сон 

Эдэлсэн хураасан юмгүй алдрын титэм өмсөх 
Эхнэрээ хоолгүй орхиод архидаж завхарч явах 
Эрх чөлөөний тухай ам мэдэн дэмийрэх 
Энэ бүхэндээн би өөрөөсөө ч хайртай явлаа

Ингэж явлаа гээд гийсэн нь аль вэ ? гэж 
Ихэнх хүмүүс асуудагсан ( тэд ч бас тэнэг байж ) 
Эрэггүй урссан гол шиг хавийн газрыг чийглэж 
Элсэн биедээ хүртэл цэцэг ургуулж явсан юм.

Залуу цагийн нөхөдтэй салхи залгиж явсных 
Замбуутивийг ойлгож хүмүүсийн ёсыг таньжээ 
Зүрхний тольтон дээр минь тонгочиж өсөх шүлгийн 
Зүүд зөнд багтамгүй онгод цадигийг олжээ.

Саванд буцалсан юмны гарах нүхийг бөглөвөөс 
Санаандгүй нэг газраараа тэсэрч урагдах ёс бий 
Сагсуу залуу насандаа дэндүү задгай явсных 
Сайн бүхнийг ч оллоо муу нэрийг ч хүртлээ

Одоо яахав надад эрлийн биш бүтээлийн цаг 
Олохын төлөө бус олсон оо эдлэхийн төлөө үе 
Овон товонтой замаар үсээ цайтал тэнэж 
Орчлонд гайхуулах юм шүлгийн төдий үлдэж…

Эсэн бусын дэвэргэл зугаа наадам хэрүүл 
Энд тэндхийн үдэшлэг гашуудал талархал дурлал 
Элбэг сэтгэл гаргах туслах услах цуслах 
Энэ бүхэн баяртай үймж дарвиж ханалаа

Шидийг олох эрдэм хутгийг олох увидасыг ч 
Шимтэж сурах сан гэж нойргүй хонохын гарз 
Шинээр бичих шүлэгт л нэгэн шад нэмэхгүй юм бол 
Шинжлэх ухааны хойноос мацах цаг алга байна.

Хэн нэгнийг гийгүүлэхгүй юм бол ялихгүй туслаад ч яахав 
Хэрэв өөрөө хохирох юм бол гийгүүлж туслах ч яамай 
Амьтанд балаггүй л явбал агуу тус минь тэр 
Аминдаа арчтай байвал алдар гавьяа минь тэр.

Хүнд хүн хэрэгтэй гээд хүртсэн бүхэнтэй наалдсанаас 
Хүндлэх ёстой нөхөр тоотойхон байвал дээр 
Хэтэрхий задгай нөхөр юу уруу ч түлхэж магадгүй 
Хэт нь тэгээд хүнд зүсэм талх л үнэнч байна.

Сайхан хүүхэн ч гэсэндээ цаанаа ямар хүн бэ 
Сар шиг гялгар мөртлөө хүйтэн цэвдэг бол яана 
Сав болоод хэмжээ нь бусдын л адил болохоор 
Саруул гэгээн дүр нь шүлэгт л хэрэгтэй юм шив.

Шүлэг бие хоёрыг минь хумсын төдий хүндэлдэг бол 
Шүдтэй шүдгүй хамаагүй хар цагаан ялгаагүй 
Нойрт жаахан сэргэг амьдралд жаахан үнэнч бол 
Номтой номгүй яамай бие нь л бүтэн бол

Эцсийн эцэст тэгээд өөрөө өөртөө нөхөр 
Эрслээд ирэх аюулд өөрөө өөртөө үнэнч 
Энэнээс бусад нь цөм хуурамч байдгийг ухаарлаа 
Эрх чөлөө гэдэг хүнд биш өөрт байна

Аргиж наргиж явсан урьдын нөхөр чинь хувирч 
Адайр зожиг өвгөн улсын дунд замхарнаа 
Алтан сайхан өдрүүдэд миний ямар явсныг 
Алаг хонгор зүрхэндээ найз нар минь хадгалаарай

Харин ганцхан юм үүрд хэвээрээ үлдэнэ 
Харанхуй шөнөөр очсон ч үүдээ яаран тайлж 
Хан хорвоогийн чихэнд чимэг болгон барих 
Халх шүлгээр би чинь хэнийг ч гэсэн дайлна.

Урьдын адил би шүлгэндээн үнэнч явна 
Унан босон ханилсаных шүлэгтэйгээн үхнэ 
Уруулын тухай сархадын тухай хүний тухай бичнэ 
Улсын тухай засгийн тухай харин бичихгүй

Найрагч явна гэдэг бусдын харахад сайхан ч 
Нас биед цөвтэй хатуу хөдөлмөр юм байна 
Хорин хэдэн насныхаа чөмгийг дундартал суусан 
Хоолгүй өдөр нойргүй шөнөөрөө хорвоод би бахархана.

Буруу ч бай зөв ч бай өврийн хулгар дэвтэр дээрхи 
Бусад хэний ч бичээгүй өөрийн шүлгээрээ баярхана 
Алдсан ч бай оносон ч бай шүлгийн минь зовлонг хуваалцаж 
Архидаж наргиж явсан нөхдөөрөө би омгорхоно.

Насан бага л цагаас миний чиний гэлгүй 
Найраг хэмээх ээжийн нэгэн сүүгээр амласан 
Биеийн биш сэтгэлийн ахан дүүс минь 
Бишгүй их наргилаа жинхэнэ шүлгээн бичье!

Манай хуудсанд LIKE дарж нэгдэнэ үү

Та сэтгэгдэл бичихдээ хууль зүйн болон ёс суртахууныг баримтална уу. Ёс бус сэтгэгдлийг админ устгах эрхтэй. Мэдээний сэтгэгдэлд Zuv.Mn сайт хариуцлага хүлээхгүй.

Сэтгэгдэл бичих ...
Оруулах
Болих
Ганбаа
31 өдрийн өмнө / 202.131.235.74

Гайхамшиг

Д.Ганхуяг
31 өдрийн өмнө / 202.179.24.143

Үнэхээр яруу юмаа, Үнэнээр дүүрэн юмаа, Үгсээр урлахын гайхамшиг юмаа, Үр хойчдоо үүрдийн сургамж юмаа. Ийм л хүмүүсийг олныг цааш нь харуулсандаа Цэдэнбал

ро
31 өдрийн өмнө / 202.72.245.122

Хүний далд амьдрал сэтгэл зүйг яруу аргаар ил болгож сурамжилсан үүрдийн сэдэв